. بنا بر اين چنان نيست كه قدرت ما محدود باشد و از تمام شدن ارزاق وحشتى داشته باشيم ، بلكه منبع و مخزن و سرچشمه همه چيز نزد ما است ، و ما توانايى بر ايجاد هر مقدار در هر زمان داريم ، ولى همه چيز اين عالم حساب دارد و ارزاق و روزيها نيز به مقدار حساب شده اى از طرف خدا نازل مىگردد . لذا در جاى ديگر از قرآن مىخوانيم : وَلَوْ بَسَطَ اللَّه الرِّزْقَ لِعِبادِه لَبَغَوْا فِي الأَرْضِ وَلكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ ما يَشاءُ : « اگر خداوند روزى را بىحساب براى بندگانش بگستراند از جاده حق منحرف مىشوند و لكن به اندازه اى كه مىخواهد نازل مىگرداند » ( شورى - 27 ) . كاملا روشن است كه تلاش و كوشش براى زندگى علاوه بر اينكه تنبلى و سستى و دل مردگى را از انسانها دور مىسازد : و حركت و نشاط مىآفريند ، وسيله بسيار خوبى براى اشتغال سالم فكرى و جسمى آنها است ، و اگر چنين نبود و همه چيز بى حساب در اختيار انسان قرار داشت معلوم نبود دنيا چه منظره اى پيدا مىكرد ؟ يك مشت انسانهاى بيكار ، با شكمهاى سير ، و بدون هيچگونه كنترل ، غوغايى به پا مىكردند ، چرا كه مىدانيم مردم اين جهان همچون انسانهاى بهشتى نيستند كه هر گونه شهوت و خودخواهى و غرور و انحراف از دل و جانشان شسته شده باشد ، بلكه انسانهايى هستند با همه صفات نيك و بد كه بايد در كوره اين جهان قرار گيرند و آبديده شوند ، و چه چيز بهتر از تلاش و حركت و اشتغال سالم مىتواند آنان را آبديده كند . بنا بر اين همانگونه كه فقر و نياز ، انسان را به انحراف و بدبختى مىكشاند بى نيازى بيش از حد نيز منشا فساد و تباهى است .